ŹródłaOdnawialne.pl - Twoje odnawialne źródło informacji

Zanieczyszczenia powietrza globalnym zagrożeniem środowiska

Jednym z głównych źródeł zanieczyszczeń powietrza jest uprzemysłowienie. W związku z największą kumulację przemysłu ciężkiego na Śląsku, region ten najbardziej ze wszystkich województw w Polsce dotknięty jest problemem skażonego powietrza. Statystyki są przerażające - na obszarze stanowiącym zaledwie 2,1% powierzchni Polski koncentruje się aż 20-25% krajowej emisji dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu i pyłów.

Problem zanieczyszczeń powietrza nabrał tak  dużej wagi, że państwa czując moralną odpowiedzialność za efekty zanieczyszczenia podpisały porozumienie zobowiązujące do ograniczania emisji zanieczyszczeń - Konwencję Ramową Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (1992 r.), a następnie Protokół z Kioto. Porozumieniem tym kraje uprzemysłowione zobligowały się do redukcji ogólnej emisji gazów powodujących efekt cieplarniany o przynajmniej 5% do roku 2012 w stosunku do poziomu tej emisji z 1990 r.
W przypadku niedoboru bądź nadwyżki emisji tych gazów, sygnatariusze umowy z Kioto zobowiązali się do zaangażowania w „wymianę handlową”, polegającą na odsprzedaży lub odkupieniu limitów od innych krajów (handel emisjami).

Komisja Europejska zaproponowała później dla swoich krajów członkowskich osiągnięcie znacznie bardziej ambitnego celu: zredukowania emisji o 20-40 % w okresie do 2020 r. Polska ratyfikowała Konwencję Ramową w 1994 r., a Protokół z Kioto w 2002 r.

Starania Unii Europejskiej na rzecz realizacji postanowień z Kioto pociągnęły za sobą wdrożenie szeregu instrumentów obligujących zakłady produkcyjne do ograniczania emisji zanieczyszczeń. Jednym z takich instrumentów jest pozwolenie zintegrowane wprowadzone przez Dyrektywę 96/61/WE, dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli zwaną Dyrektywą IPPC (ang. Integrated Pollution Prevention and Control). Stosowanie pozwoleń zintegrowanych obowiązuje w państwach członkowskich Unii Europejskiej już od końca 1999 roku. Dyrektywa IPPC 96/61/WE została transponowana na płaszczyznę polską Ustawą Prawo Ochrony Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 roku (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami).

Dzięki rozwiązaniu, jakim jest pozwolenie zintegrowane, można w sposób trwały i bardziej ekonomiczny ograniczyć oddziaływanie przemysłu na środowisko. Instrument ten wymaga od inwestorów zastosowania technologii, która powoduje możliwie jak najmniejszą emisję szkodliwych czynników do powietrza, wody czy też ziemi. Obowiązek uzyskania pozwolenia zintegrowanego dotyczy prowadzących instalacje, których funkcjonowanie, ze względu na rodzaj i skalę prowadzonej w nich działalności, może powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (art. 201 Ustawy Prawo ochrony środowiska). Rodzaje takich instalacji określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 roku (Dz. U. Nr 122, poz. 1055). Obowiązek uzyskania pozwolenia zintegrowanego przewidziany jest zarówno dla instalacji nowych, jak i już istniejących, a także dla każdej istotnej zmiany instalacji. W Rozporządzeniu wymieniono instalacje przemysłu:

•    energetycznego (spalanie paliw o mocy powyżej 50 MWt),
•    hutniczego,
•    metalurgicznego,
•    mineralnego,
•    chemicznego,
•    gospodarki odpadami,
•    inne instalacje potencjalnie uciążliwe dla środowiska, w tym branży spożywczej i przemysłu papierniczego.