Inwestorzy planujący inwestycję w postaci małej elektrowni wodnej liczą standardowo na stałe, pewne przychody ze sprzedaży energii (obowiązek zakupu) oraz dodatkowe bonusy w postaci zielonych certyfikatów. Istnieją także dodatkowe źródła pomocy publicznej, z których można skorzystać już na etapie inwestycyjnym, zanim projekt wejdzie w fazę operacyjną. Nie są one oczywiście tak powszechnie dostępne – wsparcie dostaną jedynie najlepsze projekty wyłonione w procedurach konkursowych. Zawsze istnieje jednak szansa na otrzymanie dofinansowania dla projektów o właściwych parametrach, warto się więc zapoznać z programami, które takie wsparcie oferują.
Dotacje
Sztandarowym źródłem wsparcia dla projektów OZE, w tym MEW jest Działanie 9.4 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko: „Wytwarzanie energii ze źródeł odnawialnych”. Działanie to jest dofinansowane ze środków unijnego Funduszu Spójności. W konkursach mogą startować projekty energetyki wodnej do 10 MW o wartości minimalnej 10 mln złotych (najczęściej odpowiada to m/w 0,7-0,8 MW). Dotacja, w zależności od lokalizacji w Polsce oraz wielkości przedsiębiorcy-beneficjenta (mały/średni/duży – definicje wg załącznika do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r.) może wynieść od 30 do 70% kosztów kwalifikowanych. Jeden projekt otrzymuje przy tym kwotę nie większą niż 40 mln PLN a do rozdysponowania przeznaczono nieco ponad 352 mln euro.
Projekt, który stara się o wsparcie powinien być ujęty w strategiach o charakterze ponadregionalnym lub oddziaływać poza obszar województwa, w którym jest realizowany. W ramach inwestycji można montować wyłącznie urządzenia nowe, dopuszczone do stosowania i spełniające normy określone we właściwych obwieszczeniach Prezesa PKN w sprawie wykazu norm zharmonizowanych. W ramach projektu można finansować także przyłącza do najbliższej istniejącej sieci: „przyłącze, rozumiane jako odcinek sieci łączący jednostkę/jednostki wytwarzania energii z punktem, w którym następuje rozgraniczenie własności sieci między właścicielem jednostki wytwórczej i operatorem sieci, może stanowić integralną część projektu dotyczącego jednostki wytwarzania energii, niezbędną dla osiągnięcia celów tego projektu”.
Jednym z istotnych kryteriów, które należy spełnić jest tzw. gotowość realizacyjna projektu w terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od daty zakończenia naboru w danej rundzie aplikacyjnej. Projekt nie może się rozpocząć przed złożeniem wniosku, ale stan przygotowania wszelkiej niezbędnej dokumentacji i pozyskiwania decyzji administracyjnych musi wskazywać na możliwość spełnienia tego warunku. Projekty lepiej przygotowane – bliższe realizacji – są punktowane dodatkowo w ocenie merytorycznej. W momencie składania wniosku o dofinansowania obowiązkowo należy przedstawić Studium Wykonalności inwestycji (przygotowane zgodnie z zakresem wskazanym przez IPiEO) oraz ważne techniczne warunki przyłączenia wszystkich ujętych w projekcie źródeł do sieci elektroenergetycznej.
Punktowane dodatkowo są natomiast:
• Prawomocne pozwolenia na budowę dla wszystkich obiektów w ramach projektu
• Uzyskana decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych
• Gotowy projekt techniczny
• Zapewnienie środków finansowych (udokumentowane środki własne, promesa bankowa, itp.)
Projekty będą oceniane i rankingowane przede wszystkim w oparciu o określone wskaźniki efektywności, takie jak:
• Wartość projektu podzielona przez roczny przyrost produkcji energii (zł/MWh)
• Wartość projektu podzielona przez wzrost zainstalowanej mocy (zł/MW)
• Ilość rocznej produkcji energii dzielona przez moc zainstalowaną jednostki wytwórczej (MWh/MW)
Punkty będą przydzielane w sposób względny w porównaniu z innymi projektami z OZE z tej samej „kategorii” (np. MEW między sobą) – inwestycja o najlepszych wskaźnikach otrzyma najwięcej punktów, pozostałe odpowiednio mniej.