ŹródłaOdnawialne.pl - Twoje odnawialne źródło informacji

Energia wodna, inaczej zwana hydroenergetyką, to nic innego, jak pozyskiwanie energii z wody, a następnie przetwarzanie jej na energię mechaniczną i elektryczną. Możliwe jest to dzięki turbinom wodnym i hydrogeneratorom. Najczęściej wykorzystywana do tego jest energia wód śródlądowych mających duże natężenie przepływu i duży spadek.

Do produkcji energii z wody najbardziej popularne są elektrownie wodne. Pierwsze takie elektrownie powstały pod koniec XIX wieku, a ich rozwój nastąpił w XX wieku. Działanie elektrowni wodnych jest dosyć proste. Woda rzek spływa najpierw z wyżej położonych terenów do zbiorników wodnych położonych niżej. Przepływ wody spowodowany jest różnicą energii potencjalnej wód rzeki w górnym i dolnym biegu. Energia potencjalna zamienia się w energię kinetyczną płynącej wody. Aby uzyskać energię, przepuszcza się więc wodę rzeczną przez turbiny.

Można wyróżnić trzy rodzaje elektrowni wodnych – mikroelektrownie, małe i duże.

Mikroelektrownie mają moc mniejszą niż 200 kW.

Małe elektrownie to takie, których moc jest mniejsza niż 5 MW (w Europie) lub 15 MW (Stany Zjednoczone). Są one zaliczane do niekonwencjonalnych i odnawialnych źródeł energii. W przeciwieństwie do nich, duże elektrownie wodne zaliczane są już do konwencjonalnych źródeł energii, ponieważ ich powstanie i funkcjonowanie oznacza dużą ingerencję w środowisko naturalne.

Duże elektrownie wodne stanowią aż 20 % światowej produkcji energii elektrycznej. Elektrownie te można podzielić na dwa rodzaje - elektrownie przepływowe i elektrownie szczytowo-pompowe. Te pierwsze służą do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem naturalnego przepływu wody, te drugi zaś do magazynowania energii elektrycznej wyprodukowanej w inny sposób.

Elektrownie wodne mają zarówno wady, jak i zalety. Do tych pierwszych zalicza się przede wszystkim pozyskiwanie tańszej i mniej szkodliwej dla środowiska energii, ich działanie przeciwpowodziowe oraz możliwość zaopatrywania dzięki nim miast w wodę. Wpływają one również na uatrakcyjnienie krajobrazu oraz rozwój sportów wodnych i kompleksów rekreacyjnych. Wśród wad na pierwszym miejscu należałoby wymienić trwałą ingerencję w środowisko naturalne (szczególnie w przypadku dużych elektrowni wodnych), wywołanie zmian klimatycznych oraz konieczność przesiedlania ludności i powstania nowej infrastruktury (drogi, kolej) podczas ich budowy.

Energia wodna w Polsce

Hydroenergetyczne zasoby Polski szacuje się na 13,7 TWh rocznie. 45,3 % z tego przypada na Wisłę, pozostałe to zasługa dorzecza Wisły i Odry (43,6%), samej Odry (9,8%) oraz rzek Pomorza (1,8%). Polska wykorzystuje swoje zasoby energii wodnej tylko w niewielkim stopniu, bo zaledwie 12 % z możliwych. Dla porównania, w Norwegii z energii wodnej wytwarzanej jest aż 98% energii elektrycznej.

Największa w Polsce elektrownia wodna znajduje się w Żarnowcu. Ma ona moc 716 MW. Na drugim miejscu pod względem wielkości jest elektrownia Porąbka-Żar o mocy 500 MW, na trzecim elektrownia Solina o mocy 200 MW.

Energia wodna na świecie

Do największych elektrowni wodnych na świecie można zaliczyć elektrownię znajdującą się na tamie Itaipu na Paranie (granica Brazylii i Paragwaju), która ma moc 12,600 MW i produkuje rocznie 93,4 TWh energii. Wybudowano ją w 1983 roku. Druga pod względem wielkości to Grand Coulee na rzece Kolumbia (Stany Zjednoczone) o mocy 10,080 MW i Guri, Raul Leoni na rzece Coroni (Wenezuela) o mocy 10,060 MW.

Zaś największa zaporą z hydroelektrownią jest chińska Zapora Trzech Przełomów. Rocznie ma ona produkować aż 84,7 TWh (terawatogodzin) energii.